အစိုးရမ်ား၊ အေရးေတာ္ပံုမ်ားႏွင့္ ပူးေပါင္းပါ၀င္ေဆာင္ရြက္မႈ-ေအာင္ေမာ္ (၁၆-၁၀-၀၇)

ဒုတိယကမၻာစစ္အၿပီး စစ္ပန္းခဲ့ၾကသည့္ ႏိုင္ငံမ်ားေရာ ကိုလိုနီစနစ္ေအာက္မွ လြတ္ေျမာက္လာ
ခဲ့ၾကသည့္ ႏုိင္ငံမ်ားပါ ကုန္း႐ုန္းထ၍ ျပန္လည္ထူေထာင္ေရး လုပ္ငန္းမ်ားကို အားသြန္ခြန္စိုက္ လုပ္ခဲ့ၾကသည္။ သို႔ေသာ္ ျမန္မာႏိုင္ငံသည္ အျခားႏိုင္ငံမ်ား နည္းတူ ျပန္လည္ထူေထာင္ေရး လုပ္ငန္းမ်ားကို မလုပ္ႏုိင္ခဲ့။ ထိုစဥ္က အစိုးရႏွင့္ ထိုစဥ္က အတုိက္အခံမ်ားသည္ ၎တို႔အၾကား သေဘာထားကြဲလြဲမႈကို လက္နက္ကိုင္ ပဋိပကၡျဖင့္ ေျဖရွင္းခဲ့ၾကသျဖင့္ ျမန္မာျပည္သူမ်ားချမာ လြတ္လပ္ေရးႏွင့္အတူ ျပည္တြင္းစစ္ႀကီးကို ဖြားဖက္ေတာ္အျဖစ္ ရင္၀ယ္ပိုက္ခဲ့ၾကရသည္။

၁၉၄၈ ခုႏွစ္ လြတ္လပ္ေရးရစဥ္က ေပၚေပါက္ခဲ့သည့္ လူထုလႈပ္ရွားမႈမ်ားကို အာဏာရ အစိုးရက စစ္တပ္ျဖင့္ႏွိမ္နင္းၿဖိဳခြဲခဲ့သည္။ ရလဒ္အျဖစ္ ဗကပ (တပ္နီေတာ္)ႏွင့္ တိုင္းရင္းသားလက္နက္ကိုင္ ေတာ္လွန္ေရး အင္အားစုမ်ား ေပၚထြက္ခဲ့သည္။ ထိုမွ (၁၄) ႏွစ္အၾကာ ၁၉၆၂ ခုႏွစ္တြင္ ေက်ာင္း
သားမ်ား ဦးေဆာင္သည့္ လူထုလႈပ္ရွားမႈေပၚေပါက္ခဲ့သည္။ ထိုအေရးေတာ္ပံုကိုလည္း အာဏာရ အစိုးရက စစ္တပ္ျဖင့္ပင္ႏွိမ္နင္းၿဖိဳခြဲခဲ့ျပန္သည္။ ဤသို႔ ႏွိမ္နင္းၿဖိဳခြင္းလိုက္ႏုိင္သျဖင့္ စစ္တပ္သည္
သူ၏လုပ္ႏိုင္စြမ္းကို ယံုၾကည္မႈရွိသြားသည္။ သို႔ေသာ္ စစ္တပ္ျဖင့္တိုက္႐ိုက္မအုပ္ခ်ဳပ္၊ ပါတီေထာင္
၍ တပါတီအာဏာရွင္စနစ္ျဖင့္ အုပ္ခ်ဳပ္ခဲ့သည္။

ထိုမွ (၁၂) ႏွစ္အၾကာ ၁၉၇၄ ခုႏွစ္တြင္ အလုပ္သမား လႈပ္ရွားမႈႏွင့္ ၁၉၇၆ ခုႏွစ္ ေက်ာင္းသားမ်ား ဦးေဆာင္သည့္ လူထုလႈပ္ရွားမႈတို႔ ထပ္မံေပၚေပါက္ခဲ့သည္။ ထိုအေရးေတာ္ပံု (၂) ရပ္စလံုးကို
လည္း တပါတီအာဏာရွင္အစိုးရက စစ္တပ္ျဖင့္ပင္ ႏွိမ္နင္းၿဖိဳခြင္းခဲ့ျပန္သည္။ ေခါင္းႏွင့္ပန္းႏွယ္ ေက်ာခ်င္းကပ္ထားသည့္ ပါတီႏွင့္စစ္တပ္တို႔၏ ဖိႏွိပ္အုပ္ခ်ဳပ္မႈသည္ (၂၆) ႏွစ္တိုင္ ၾကာျမင့္ခဲ့သည္။

ထိုမွ (၁၄) ႏွစ္အၾကာ ၁၉၈၈ ခုႏွစ္တြင္ ေက်ာင္းသားမ်ားဦးေဆာင္သည့္ လူထုလႈပ္ရွားမႈ ထပ္မံ ေပၚေပါက္ခဲ့သည္။ ထိုအေရးေတာ္ပံုသည္ အရင့္အရင္ အေရးေတာ္ပံုမ်ားထက္လည္း ႀကီးမား က်ယ္ျပန္႔သလို အခ်ိန္ကာလအားျဖင့္လည္း (မတ္လမွ စက္တင္ဘာ လအထိ) (၇) လမွ် ၾကာ
ျမင့္ခဲ့သည့္ အားအေကာင္းဆံုးေသာ အေရးေတာ္ပံုႀကီးတခုျဖစ္သည္။ ေက်ာင္းသားအေရးမွသည္ ဒီမိုကေရစီေရးသို႔ ဦးတည္သြားသည့္ အေထြေထြလူထုအံုႂကြမႈႀကီး။ သို႔ေသာ္လည္း ေရွးနည္းတူ စစ္တပ္ျဖင့္ပင္ ႏွိမ္နင္းၿဖိဳခြင္းခဲ့ျပန္ပါသည္။ ဤအႀကိမ္၌ (၂၆) ႏွစ္လံုးလံုး စြပ္လာခဲ့သည့္ ပါတီ
မ်က္ႏွာဖံုးကို ခြာခ်လိုက္သည္။ စစ္အစိုးရအျဖစ္ ေျဗာင္ေရွ႕ထြက္ရပ္၍ စစ္အာဏာရွင္စနစ္ကို (“ဥပေဒကဲ့သို႔ အာဏာတည္ေစေသာ အမိန္႔မ်ား” ျဖင့္) တရား၀င္က်င့္သံုးခဲ့သည္။

သို႔ေသာ္ အ႐ံႈးထဲမွ အျမတ္ဟုေျပာႏိုင္သည့္ ရလဒ္ႏွစ္ခု ထြက္ေပၚလာသည္။ ထိုအေရးေတာ္ပံုမွ ျမန္မာျပည္ႏိုင္ငံေရးဇာတ္ခံုေပၚသို႔ မတူသည့္ အတိုက္အခံအင္အားစု (၂) စုကို ေမြးထုတ္ေပးခဲ့
သည္။ တခုက ေက်ာင္းသားတပ္မေတာ္။ အျခားတခုက အေရအတြက္ အားျဖင့္ (၂၀၀) ေက်ာ္ခန္႔ ရွိမည့္ တရား၀င္ ႏိုင္ငံေရးပါတီႀကီးငယ္မ်ား။ ဒီမိုကေရစီပါတီမ်ားႏွင့္ တိုင္းရင္းသားပါတီမ်ား။ (ေနာက္ (၈) ႏွစ္အၾကာ ၁၉၉၆ ခုႏွစ္၊ ဒီဇင္ဘာေက်ာင္းသားလႈပ္ရွားမႈတခု ေပၚေပါက္ခဲ့သည္။ သို႔ေသာ္ အျခားလႈပ္ရွားမႈမ်ားကဲ့သို႔ အက်ယ္အျပန္႔မဟုတ္။ ေျပာက္က်ားဆန္သည့္ ေက်ာင္းသား ခ်ည္းသက္သက္ လႈပ္ရွားမႈမ်ဳိးျဖစ္သျဖင့္ လႈပ္ရွားမႈအျဖစ္မွသည္ အေရးေတာ္ပံုအဆင့္အထိေတာ့ မေရာက္ခဲ့၊ ဤသည္ကိုလည္း စစ္တပ္ျဖင့္ပင္ ႏွိမ္နင္းၿဖိဳခြင္းခဲ့ျပန္ပါသည္၊)

ရွစ္ေလးလံုးမွေရတြက္လွ်င္ (၁၉) ႏွစ္အၾကာ ၂၀၀၇ ခုႏွစ္၌ ရဟန္းသံဃာေတာ္မ်ားဦးေဆာင္သည့္ လူထုလႈပ္ရွားမႈ ထပ္မံ ေပၚေပါက္လာသည္။ အေရးေတာ္ပံုသည္ သတင္းေခတ္ႏွင့္ မီဒီယာမ်ား
အားေကာင္းျခင္းေၾကာင့္သာ ဟိုးေလးတေက်ာ္ျဖစ္ရေသာ္လည္း ရွစ္ေလးလံုး အေရးေတာ္ပံု
ေလာက္ မႀကီးမား။ မက်ယ္ျပန္႔ေခ်၊ သို႔ေသာ္လည္း ရာခိုင္ႏႈန္းအားျဖင့္ ေထရ၀ါဒ ဗုဒၶဘာသာ၀င္ အမ်ားစုရွိသည့္ ႏိုင္ငံျဖစ္သည့္အတြက္ သံဃာေတာ္မ်ားခ်ည္း ဦးေဆာင္သည့္ လႈပ္ရွားမႈသည္ အျမင့္ဆံုးေသာ လႈပ္ရွားမႈအသြင္ေဆာင္ခဲ့ေပသည္။ မည္သို႔ပင္ျဖစ္ေစ ဤအေရးေတာ္ပံုကိုလည္း စစ္အစိုးရက စစ္တပ္ျဖင့္ပင္ ႏွိမ္နင္းၿဖိဳခြင္းပစ္ခဲ့ျပန္ပါသည္။

အာဏာရအစိုးရအဆက္ဆက္၌ အေရးေတာ္ပံုႏွိမ္နင္းၿဖိဳခြဲသည့္ နည္းဗ်ဴဟာမ်ားအား ေလ့လာ
ၾကည့္ရာ၌ အဆင့္ (၇) ဆင့္ရွိသည္ကို ေတြ႔ရွိရသည္။ ပထမအဆင့္အေနျဖင့္ လႈပ္ရွားမႈစတင္ သည့္ေနရာမွ အဓိကက်သည့္ ေခါင္းေဆာင္မ်ားအား ဖမ္းဆီးေလ့ရွိတတ္သည္။ ဒုတိယအဆင့္ အေနျဖင့္ လူမ်ဳိးေရး (သို႔) ဘာသာေရး အဓိက႐ုဏ္း (ကုလား-ဗမာ၊ တ႐ုတ္-ဗမာ စသျဖင့္) တခုခုျဖင့္ အာ႐ံုလႊဲပစ္ေလ့ရွိ တတ္သည္။ တတိယအဆင့္အေနျဖင့္ လူမိုက္ဂိုဏ္းမ်ား (ပ်ဴေစာထီး၊ ႀကံ့ဖြံ႔၊ ျပည္ခိုင္ၿဖိဳး၊ စြမ္းအားရွင္၊ စိတ္ႂကြေဆး တိုက္ထားသည့္ လက္မရြံ႕မ်ား စသည္) ျဖင့္ လူအုပ္
စုလိုက္ ႐ိုက္ပြဲသဏၭာန္မ်ဳိးဖန္တီး၍ လမ္းလႊဲပစ္ေလ့ ရွိတတ္သည္။ စတုတၳအဆင့္အေနျဖင့္ အဆင့္နိမ့္ဖိႏွိပ္ေရး ယႏၱရားမ်ားျဖစ္သည့္ မီးသတ္ႏွင့္ လံုထိန္းတို႔ကို ထုတ္သံုးေလ့ရွိတတ္သည္။ ပဥၥမအဆင့္အေနျဖင့္ အလယ္အလတ္ဖိႏွိပ္ေရး ယႏၱရားတခုျဖစ္သည့္ ရဲတပ္ဖြဲ႕ကို ထုတ္သံုးေလ့ ရွိတတ္သည္။ ဆဌမအဆင့္အေနျဖင့္ အဓိက ဖိႏွိပ္ေရး ယႏၱရားတခုျဖစ္သည့္ စစ္တပ္ကို ထုတ္သံုးေလ့ရွိတတ္သည္။ သတၱမအဆင့္ (သို႔) ေနာက္ဆံုးအဆင့္အေနျဖင့္ ေခါင္းေဆာင္ အေျပာင္းအလဲလုပ္၍ လူထုကိုေရာ၊ ႏိုင္ငံတကာကိုပါ အာ႐ံုလႊဲေျပာင္းျခင္းျဖစ္သည္။ ဤၿဖိဳခြဲေရး အဆင့္တိုင္း၌ သတင္းေပးမ်ားႏွင့္ ေထာက္လွမ္းေရး တပ္ဖြဲ႔တို႔သည္ အထူးအေရးပါသည့္ အခန္းက႑မွေန၍ ပါ၀င္ေဆာင္ရြက္ေပးေလ့ ရွိသည္ကိုလည္း ေတြ႔ရွိရသည္။

ထို႔ျပင္ အေရးေတာ္ပံုစတင္ခ်ိန္မွ ၿပီးဆံုးသြားခ်ိန္အတြင္း ႐ိုက္ႏွက္ခံရသူမ်ား၊ ဖမ္းဆီးႏွိပ္စက္ခံရသူ
မ်ား၊ ေထာင္ခ်ခံရသူမ်ား၊ ေတာခိုသြားသူမ်ား၊ ေျမေအာက္၌ ပုုန္းေရွာင္ၾကရသူမ်ား၊ ပစ္သတ္ခံရသူ
မ်ား စသျဖင့္ လႈပ္ရွားမႈ၌ ပါ၀င္သူနည္းသည္ထက္ နည္းသြားေစမည့္ နည္းလမ္းမ်ားကို က်င့္သံုးခဲ့
သည္။ ထို႔ျပင္ ေစာင့္ၾကည့္ရမည့္သူမ်ားသတ္မွတ္ျခင္းႏွင့္ တန္ျပန္အသံုးခ်၍ ရမည့္သူမ်ား ေမြးျမဴ
ျခင္း အစရွိသည့္ နည္းလမ္းမ်ားကိုလည္း က်င့္သံုးခဲ့သည္။ ဤသို႔ေသာနည္းလမ္းမ်ားျဖင့္ အေရး ေတာ္ပံုႀကီးငယ္မ်ား ေနာင္ မေပၚေပါက္ေစရန္ႏွင့္ ေပၚေပါက္လာပါကလည္း လက္ဦးမႈရွိရွိ ႏွိမ္နင္း ၿဖိဳခြင္းႏိုင္ေစရန္ရည္ရြယ္၍ စနစ္တက်ေဆာင္ရြက္ေနျခင္းကို ေတြ႕ရွိရသည္။

အထက္၌ ၁၉၄၈ ခုႏွစ္ လြတ္လပ္ေရးရခ်ိန္မွ စေပၚေပါက္ခဲ့သည့္ အေရးေတာ္ပံုမ်ားႏွင့္ ယင္းအေရး ေတာ္ပံုမ်ားအား အာဏာရအစိုးရ အဆက္ဆက္တို႔က ဖိႏွိပ္ေရးယႏၱရား အမ်ဳိးမ်ဳိးျဖင့္ ႏွိမ္နင္းၿဖိဳခြဲ
ခဲ့ျခင္းကို ေတြ႕ျမင္ႏုိင္မည္ျဖစ္သည္။ ထို႔ျပင္ အေရးေတာ္ပံု တခုႏွင့္တခုအၾကား ျပန္လည္အားယူရ သည့္အခ်ိန္သည္ ဆယ္စုႏွစ္တစုမက ၾကာျမင့္ခဲ့သည္ကိုလည္း ေတြ႕ျမင္ႏိုင္မည္ျဖစ္သည္။ ထို႔ျပင္ အေရးေတာ္ပံုတိုင္းသည္ ျပည္တြင္းစစ္ႀကီးကို ေနာက္ခံျပဳလ်က္ ဆယ့္သံုးေလးႏွစ္ျခား တႀကိမ္ ေပၚေပါက္ေနျခင္းကိုလည္း ေတြ႔ျမင္ႏုိင္မည္ ျဖစ္သည္။ ထို႔ျပင္ ေက်းလက္ကိုအေျခခံသည့္
လက္နက္ ကိုင္ေတာ္လွန္ေရးလႈပ္ရွားမႈမ်ားႏွင့္ ၿမိဳ႕ျပကိုအေျခခံသည့္ လူထုလႈပ္ရွားမႈမ်ား မည္သည့္အႀကိမ္တြင္မွ် ေပါင္းစည္းသြားခဲ့ျခင္း မရွိသည္ကိုလည္း ေတြ႔ျမင္ႏိုင္မည္ျဖစ္သည္။ ပို၍ ထူးျခားသည္မွာ ယခုတႀကိမ္ ေပၚေပါက္သည့္ အေရးေတာ္ပံုသည္ ၿမိဳ႕ျပတြင္အေျခစိုက္သည့္ ႏုိင္ငံေရးပါတီမ်ားႏွင့္တင္မက ေက်းလက္၌ေရာ ၿမိဳ႕ျပတြင္ပါ အေျခစိုက္ထားသည့္ အပစ္ရပ္ တုိင္းရင္းသားလက္နက္ကိုင္ေတာ္လွန္ေရး အင္အားစုမ်ားႏွင့္ပါ ေပါင္းစည္းမသြားႏိုင္ခဲ့ျခင္းျဖစ္
သည္။

လူထုလႈပ္ရွားမႈက သပ္သပ္၊ လက္နက္ကိုင္ေတာ္လွန္ေရးလႈပ္ရွားမႈက သပ္သပ္၊ ထို႔ျပင္တ၀ လူထုလႈပ္ရွားမႈက သပ္သပ္၊ ပါတီႏိုင္ငံေရးလႈပ္ရွားမႈက သပ္သပ္၊ ထို႔ျပင္တ၀ လူထုလႈပ္ရွားမႈက သပ္သပ္၊ အပစ္ရပ္တိုင္းရင္းသားလက္နက္ကိုင္ေတာ္လွန္ေရး လႈပ္ရွားမႈက သပ္သပ္။ ဤသို႔ ဤႏွယ္ျဖစ္ေနရျခင္းမွာ အဘယ့္ေၾကာင့္နည္းဟု အေလးထားဆန္းစစ္ၾကသင့္ၿပီထင္သည္။

ကိုယ့္ဘက္ကခ်ည္း ႐ံႈးခဲ့ရသည့္ လူထုလႈပ္ရွားမႈမ်ားသည္ တသက္လံုး႐ံႈးမည့္ပံုမရွိသည္မွာေတာ့ ေသခ်ာသည္။ ဘာ့ေၾကာင့္ဤသို႔ေျပာႏိုင္ရသနည္းဆိုပါက တႀကိမ္အႏိုင္ရခဲ့ဖူးျခင္းေၾကာင့္ဟု
ဆိုရပါမည္။ ၁၉၉၀ ျပည့္ႏွစ္ေရြးေကာက္ပြဲတုန္းက လူထုလႈပ္ရွားမႈျဖင့္ တႀကိမ္ အႏုိင္ရခဲ့ဖူးသည္။ သို႔ေသာ္ လူထုလႈပ္ရွားမႈခ်ည္း သက္သက္ေၾကာင့္မဟုတ္။ လူထုလႈပ္ရွားမႈကို ႏိုင္ငံေရးပါတီမ်ားက ႏိုင္ငံေရးအရ ဦးေဆာင္မႈေပးႏိုင္ခဲ့ျခင္းေၾကာင့္ျဖစ္သည္။ သို႔ေသာ္ လူထုလႈပ္ရွားမႈႏွင့္ ယင္းလႈပ္ရွား
မႈကို ႏုိင္ငံေရးအရ ဦးေဆာင္မႈေပးႏုိင္ခဲ့၍ခ်ည္း သက္သက္ေၾကာင့္လည္း မဟုတ္ျပန္။ “စစ္အစိုးရ၏ ပူးေပါင္းပါ၀င္ ေဆာင္ရြက္မႈကို ရရွိခဲ့ျခင္းေၾကာင့္” ဟုဆုိပါမွ ပို၍ျပည့္စံုေပမည္။ “စစ္အစိုးရ၏ ပူးေပါင္းပါ၀င္ေဆာင္ရြက္မႈ” ကို ရရွိခဲ့ျခင္းဆိုသည္မွာ အျခားမဟုတ္။ န၀တ စစ္အစိုးရက (သူ႔ဘက္
က အပိုင္ဟုတြက္၍ပဲ လုပ္လုပ္။ ႏိုင္ငံေရးအရ တကြက္မွားသြားျခင္းပဲျဖစ္ျဖစ္) လြတ္လပ္၍ တရား မွ်တသည့္ ေရြးေကာက္ပြဲကို က်င္းပေပးခဲ့ျခင္းပင္ျဖစ္သည္။

ဤပြဲကို ေစာင့္ၾကည့္ေနၾကသူတိုင္း ရင္ေလးေနၾကသည့္ အခ်က္တခ်က္ကို သတိျပဳမိသည္။ “ဒီပြဲ
သာ ထပ္႐ံႈးလို႔ကေတာ့ ေနာင္ ဘယ္ႏွစ္ႏွစ္ ဆက္႐ံႈးဦးမလဲ” ဟူသည့္ အခ်က္ျဖစ္သည္။ တဘက္၌
လည္း သတင္းႏွင့္မီဒီယာမ်ား၏ ထုတ္လႊင့္ခ်က္မ်ားကို အခ်ိန္တိုတိုႏွင့္ အလွ်ံအပယ္ ‘ေတြ႔’၊ ‘ျမင္’၊
‘ၾကား’၊ ‘သိ’ ေနၾကရသျဖင့္ စစ္တပ္ေတာ့ ေဘးက်ပ္နံက်ပ္ျဖစ္ေနၿပီ။ ဆက္တြန္းလွ်င္ ရႏုိင္ေသး
သည္ဟု တခ်ဳိ႕က ယူဆေနၾကသလို တခ်ဳိ႕က လက္နက္ကိုင္၍ ျပန္ခ်မွရေတာ့မည္ဟု ယူဆေနၾက
သည္။ တခ်ဳိ႕က ကုလသမဂၢကို ၾကား၀င္ေစခ်င္၍ တခ်ဳိ႕က တ႐ုတ္ကို ဖိအားေပးသည့္အေနျဖင့္ အိုလံပစ္ပြဲကို သပိတ္ေမွာက္ရန္ တိုက္တြန္းၾကသည္။

ဓာတ္ဆီေစ်းတက္၍ ကုုန္ကားမ်ားႏွင့္ ခရီးသည္တင္ ဘတ္စ္ကားမ်ား ေလွ်ာ့ခ်၊ ရပ္နား၊ မေျပး
ဆြဲၾကေတာ့ကတည္းက လူေရာ ကုန္စည္ပါ ကူးသန္းသြားလာမႈ ရပ္ဆုိင္းသြားသည္မွာ အတန္ ပင္ၾကာခဲ့ၿပီျဖစ္သည္။ ထိုသို႔ လႈပ္လႈပ္ လႈပ္လႈပ္ျဖစ္လာကတည္းက ေငြရွိသူမ်ားက ေရႊႏွင့္ ရိကၡာ မ်ားကို ၀ယ္ယူသိုေလွာင္ထားလိုက္ၾကသျဖင့္ အ၀င္မရွိသည့္ ကုန္စည္ဒိုင္မ်ား၏ ကုန္ပစၥည္းျပတ္ လပ္မႈမ်ား ႀကံဳေတြ႔ၾကရေတာ့သည္။ ေနာက္ဆက္တြဲအျဖစ္ လံုးလံုးမရွိသူမ်ားခ်ည္း ငတ္ျပတ္ေန ခဲ့ရာမွ ရရ စားစား ၀န္ထမ္းမ်ားပါ ေရာငတ္လာၾကေတာ့သည္။ အထူးသျဖင့္ လမ္းပန္းဆက္သြယ္ ေရးမေကာင္း၍ ေ၀းလံသီေခါင္သည့္ နယ္ၿမိဳ႕မ်ားသည္ ဤဒဏ္ကို အခံရဆံုးျဖစ္သည္။

ထို႔အတူ အီးေမးလ္၊ အင္တာနက္ႏွင့္ ဆက္သြယ္ေရးမ်ား ျဖတ္ေတာက္ပစ္လိုက္သျဖင့္ ဖက္စပ္
လုပ္ငန္းမ်ား၊ ႏိုင္ငံျခား ရင္းႏွီးျမႇဳပ္ႏွံမႈ လုပ္ငန္းမ်ား၊ ဟိုတယ္ႏွင့္ ခရီးသြားလုပ္ငန္းမ်ား စသည္ျဖင့္ ေန႔စဥ္ အ႐ံႈးေပၚေနမည္မွာ ေျမႀကီးလက္ခတ္မလြဲ။

ဘာ့ေၾကာင့္ စစ္အစိုးရအေနျဖင့္ သိသိႀကီးႏွင့္လုပ္ေနရပါသနည္း။ စီးပြားေရးပိတ္ဆို႔မႈမ်ားေၾကာင့္ တကယ္ခံရသည္မွာ လူမ်ားစုသာလွ်င္ ျဖစ္သည္ဆိုသည့္ အခ်က္ကို ျပခ်င္၍လုုပ္ေနျခင္းေလာ။
ဤသို႔ ငတ္ျပတ္ရျခင္း၏ အဓိကတရားခံသည္ စီးပြားေရး ပိတ္ဆို႔မႈမ်ားကို ဖန္တီးေနသည့္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ေၾကာင့္ျဖစ္ရသည္ဟု လူမ်ားစုကို သိေစလိုျခင္းေၾကာင့္ေပေလာ။ ထူးျခား
သည္မွာ လူထုသည္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ကို မမုန္း။ စစ္တပ္ကိုသာ ရြံမုန္း မုန္းလာၾကသည္။ ယေန႔ဆိုလွ်င္ သာသနာကိုပါ ထိပါးေစာ္ကားလာသျဖင့္ ေအာ့ႏွလံုးနာလာၾက႐ံုမွ်မက အာဃာတ တရားျဖင့္ လက္စားေခ်လိုစိတ္မ်ားပင္ တဖြားဖြားေပၚေပါက္ေနၾကၿပီထင္သည္။

သံဃာမ်ား၏ လႈပ္ရွားမႈကို ပစ္ခတ္ႏွိမ္နင္းခဲ့သည့္ စစ္အစိုးရအေနျဖင့္ ေနာက္ဆံုးအဆင့္ျဖစ္သည့္ သတၱမအဆင့္ကိုသာ လုပ္ေဆာင္စရာက်န္ေတာ့သည္။ စစ္အစိုးရအတြင္း ေခါင္းေဆာင္အေျပာင္း
အလဲလုပ္၍ အာ႐ံုလႊဲသည့္နည္းျဖင့္ ပဋိပကၡကို ေက်ာ္လႊားေပလိမ့္ဦးမည္။ ဗုိလ္ခ်ဳပ္မႉးႀကီးသန္းေရႊ
သည္ သတၱမအဆင့္၏ သားေကာင္ျဖစ္ေလမည္ေလာ မေျပာတတ္။ (အသက္အရြယ္အရ ဆိုလွ်င္
လည္း ပင္စင္ေပးသင့္သည့္အရြယ္ျဖစ္သကဲ့သို႔ သမီးမဂၤလာေဆာင္ႏွင့္ ေျမး႐ႈပ္ကေလးေၾကာင့္ လူအမ်ားၾကားတြင္ နာမည္ဆိုး ထြက္ေနျခင္းတို႔ကိုၾကည့္ျခင္းအားျဖင့္ ဒီပြဲ၌ ထုိးေကၽြးခံရဖို႔မ်ားေန
သည္။)

မည္သို႔ပင္ဆိုေစ လူဖမ္းပြဲမ်ား၊ သံဃာဖမ္းပြဲမ်ား ပိုက္စိပ္တိုက္လုပ္ေနေစဦးေတာ့။ အေရးေတာ္ပံု
ကား တခ်ီတေမာင္း ဦးေမာ့လာေပလိမ့္ဦးမည္။ တိုက္ပြဲငယ္တပြဲ႐ံႈးေသာ္ျငား တိုက္ပြဲႀကီးတခုလံုး အႏိုင္ရဖို႔အတြက္ အေရးေတာ္ပံုစိတ္ဓာတ္က မ်ဳိးဆက္သစ္မ်ားဆီ လက္ဆင့္ကမ္းေရာက္ရွိသြား ၿပီျဖစ္သည္။ ဖိႏွိပ္မႈရွိေနသေရြ႕ တြန္းလွန္မႈသည္လည္း ရွိေနမည္သာျဖစ္သည္။ အ႐ံႈးႏွင့္ အႏိုင္
သည္ အဓိက အင္အားစုမ်ား မည္မွ် ပူးေပါင္းပါ၀င္ ေပါင္းစည္းႏိုင္စြမ္းရွိသနည္းဟူသည့္အခ်က္
ေပၚ မူတည္၍ေနသည္ေလာ မေျပာတတ္။

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: