“ဒီမိုကေရစီ ေတာ္လွန္ေရးႏွင့္ တိုက္ပြဲ၀င္မ်ားအား ဂုဏ္ျပဳျခင္း” -ရဲေဘာ္ႏိုင္ (၂-၁၀-၀၇)‘

ႏုိင္ငံေရးဆိုသည္မွာ ျပည္သူတုိ႔၏ေန႔စဥ္စား၀တ္ေနေရး၊ က်န္းမာေရး၊ ဗဟုသုတစာေပ၊ ယဥ္ေက်းမႈ၊ ဘ၀လံုၿခံဳမႈ၊ တုိးတက္မႈမ်ား လူမႈကိစၥစသည့္တုိ႔ျဖစ္သည္။ ယင္းကိစၥအ၀၀ကိုစီမံခန္႔ခြဲေသာအဖြဲ႔သည္ အစိုးရျဖစ္သည္။ လက္ရွိျမန္မာႏိုင္ငံတြင္ အာဏာ႐ွင္စစ္အစိုးရေၾကာင့္ ႏိုင္ငံသူႏိုင္ငံသားတို႔ ဆင္းရဲ ဒုကၡ ေရာက္လြန္းသျဖင့္ ဒီမိုကေရစီစနစ္ႏွင့္  ျပည္သူ႔အစိုးရထူေထာင္ရန္ တိုက္ပြဲ၀င္ေနၾကသည္။

စစ္အစိုးရကို တိုက္ပြဲ၀င္ရာတြင္ ျပည္တြင္းႏိုင္ငံေရးအဖြဲ႔အစည္းႏွင့္ ၈၈၈၈ မ်ဳိးဆက္ေက်ာင္းသာမ်ား တို႔က ဦးေဆာင္သည္။ ေတာ္လွန္ေရးနယ္ေျမတြင္ (NCUB) ႏွင့္ (NCGUB) အဖြဲ႔သည္ အႀကီးဆံုး ေသာေတာ္လွန္ေရးအဖြဲ႔မ်ားျဖစ္သည္။ (NCUB) သည္ တပ္ေပါင္းစုအဖြဲ႔ျဖစ္သည္။ ယင္းအဖြဲ႔ေအာက္ တြင္ ႏုိင္ငံေရးအဖြဲ႔၀င္ေပါင္း (၄၀) ေက်ာ္ရွိသည္။ (NCGUB) သည္ အစိုးရအဖြဲ႔ျဖစ္၍ ၀န္ႀကီးမ်ားကို
၀န္ႀကီးခ်ဳပ္မွ တိုက္႐ိုက္ေ႐ြးခ်ယ္သည္။ (NCUB) အဖြဲ႔လည္း သက္တမ္းႏွစ္ႏွစ္ျပည့္လွ်င္ အမႈေဆာင္ အသစ္ ေရြးခ်ယ္ရပါသည္။

ယင္းအဖြဲ႔၏ အမႈေဆာင္ေ႐ြးေကာက္ပြဲတြင္ (MP) အားလံုးတက္ေရာက္ခြင့္ရသျဖင့္ ကၽြႏု္ပ္လည္း ယင္းအမႈေဆာင္ေ႐ြးေကာက္ပြဲ သို႔တက္ခြင့္ရပါသည္။ အမႈေဆာင္ေ႐ြးေကာက္ပြဲတြင္ မည္သူမဆို အဖြဲ႔၀င္တိုင္း ၀င္ေရာက္ယွဥ္ၿပိဳင္ခြင့္႐ွိသည္။ အမႈေဆာင္အျဖစ္ ေ႐ြးခ်ယ္ခံရလွ်င္ ႏိုင္ငံေရးအခြင့္ အာဏာ အထိုက္အေလွ်ာက္ ရရွိမည္ျဖစ္၍ အဖြဲ႔၀င္အမ်ားအျပား၀င္ေရာက္ ေ႐ြးခ်ယ္ၾကသည္။ (NCUB) ေ႐ြးခ်ယ္တင္ေျမႇာက္ပြဲသည္ သန္႔႐ွင္း၍ မွန္ကန္မႈ႐ွိသည္ကို ႀကိဳဆိုရပါ၏။

ေတာ္လွန္ေရးအဖြဲ႔မ်ားတို႔၏  ႏိုင္ငံေရးလုပ္ငန္းစဥ္မ်ားတို႔မွာ အျမင္သေဘာထားမ်ား ထုတ္ျပန္ ေၾကညာျခင္း၊ ျပည္ပအသံလႊင့္ ဌာနမ်ားႏွင့္ ေတြ႔ဆံုအေမးအေျဖလုပ္ျခင္း၊ သံ႐ံုးေရွ႕တြင္ ဆႏၵ ေဖၚထုတ္ျခင္းစသည္တို႔ျဖစ္သည္။ ျပည္သူ႔အတြက္ (လက္နက္ကိုင္) မွအပ စြန္႔စြန္႔စားစားထူးျခားၿပီး လုပ္ကိုင္ေဆာင္႐ြက္သည္ မေတြ႔ရေသးေၾကာင္း၊ ေမြးေန႔လုပ္တာ ေၾကညာခ်က္ထုတ္တာ ေတာ္လွန္ေရးမဟုတ္ဟု ဘိုဘိုေက်ာ္ၿငိမ္းက ေထာက္ျပသည္။ ယခုအေနအထားထက္ ရန္သူကို တိုးခ်ဲ႕တိုက္ပြဲ၀င္ရန္ အႀကံျပဳခ်က္မ်ားကို ပုဂၢိဳလ္တခ်ဳိ႕တို႔က ေ႐ွာင္ဖယ္ေ႐ွာင္ဖယ္ လုပ္ခ်င္ေနၾက သည္ဟု ေခါင္းေဆာင္တဦး (NCUB) ကဆိုသည္။ ႏိုင္ငံေရးသမားေကာင္းႏွင့္ ေတာ္လွန္ေရးသမား ေကာင္းျဖစ္ရန္ ကိုယ္က်ဳိးစြန္႔အနစ္နာခံျခင္းႏွင့္ ေငြေၾကးျပႆနာ ကင္း႐ွင္းရန္ အထူးလိုအပ္သည္။

ကမၻာ့ႏိုင္ငံေရးေလာက ျမန္မာ့ႏုိင္ငံေရးေလာကတြင္ ေငြေၾကးေၾကာင့္နာမည္ပ်က္ၾကသည္။ ျပည္သူ႔ ဘ႑ာေငြမ်ားကုိ မသမာအလြဲသံုးမႈ လာဘ္စားမႈမ်ား႐ွိေနသည္ကို ႏိုင္ငံအသီးသီးတြင္ ၾကားသိေန ရပါသည္။ တခ်ဳိ႕ႏိုင္ငံတြင္ အစုိးရေကာင္းတရပ္ (Good Goverment) ျဖစ္ရန္ လာဘ္စားမႈ တုိက္ ဖ်က္ေရးအဖြဲ႔ ဖြဲ႔ၿပီး ႀကိဳးစားေဆာင္ရြက္ေနေသာ္လည္း ထိေရာက္ေအာင္ျမင္မႈမွာ နည္းပါးေနသည္။ အထူးသျဖင့္ ဆင္းရဲသည့္ႏုိင္ငံမ်ား အာဏာ႐ွင္ႏုိင္ငံမ်ားတြင္ ေငြအလဲြသံုးစားမႈႏွင့္ လာဘ္စားမႈ အမ်ားဆံုးျဖစ္ၿပီး နာမည္အပ်က္ဆံုးစာရင္းတြင္ ျမန္မာစစ္အစုိးရအုပ္စု အေရွ႕ဆံုးက ပါ၀င္သည္။ ကိုယ္ပိုင္ျပဌာန္းခြင့္ရရန္ စစ္အစိုးရႏွင့္ တိုက္ပြဲ၀င္ေနေသာ လူမ်ဳိးစုလက္နက္ကိုင္ အဖြဲ႕တခ်ဳိ႕တြင္ လည္း ေငြေၾကးျပႆနာေၾကာင့္ ရန္သူ႔ထံခို၀င္သူမ်ား ႐ွိသကဲ့သို႔ ၿပိဳကြဲသြားေသာအဖြဲ႔လည္း႐ွိသည္။

ေတာ္လွန္ေရးနယ္ေျမတြင္ ႏိုင္ငံေရးအဖြဲ႔အစည္းမ်ားစြာ႐ွိသည္။ (NCUB) အဖြဲ႔ျဖစ္ျဖစ္၊ (NCGUB) အဖြဲ႔ျဖစ္ျဖစ္ မည္သည့္အဖြဲ႔မဆို ေတာ္လွန္ေရးသမားခ်င္း အတူတူျဖစ္၍ ႏိုင္ငံေရးအတူတူ ေဆာင္႐ြက္ေနၾကသူမ်ားျဖစ္သည္။ ေငြေၾကးခြဲေ၀ယူရာတြင္ မွ်တမႈ႐ွိရန္လိုအပ္ေပသည္။ ႏိုင္ငံေရး အဖြဲ႔အစည္းတခုတြင္ ႐ံုးသံုးေငြမ်ားကို ဘ႑ာေရးမႉးမရွိ။ စာရင္းစစ္မရွိ။ ဥကၠ႒က ေငြကိုင္သည္။ ႐ံုးသံုးေငြရွင္းတမ္းလုပ္သည့္အခါတြင္ အဖြဲ႔၀င္အခ်င္းခ်င္း စကားမ်ား ရန္ျဖစ္ၾကသည္။ ေငြခြဲေ၀မႈ မညီမွ်လို႔ ျဖစ္သည္။ ဒီလိုုအဖြဲ႔မ်ဳိး ႏိုင္ငံ၏ အာဏာရခဲ့လွ်င္ လာဘ္စားမႈမ်ားမွာ  စစ္အစိုးရထက္ သာမည္။  အဖြဲ႔တခ်ဳိ႕မွ ပုဂၢိဳလ္တခ်ဳိ႕တို႔က ဟိုအေၾကာင္းျပ ဒီအေၾကာင္းျပႏွင့္ လစဥ္ဘတ္ေငြ တေသာင္းခြဲမွ ႏွစ္ေသာင္းအထိ ရသူ႐ွိသည္။  ျပည္သူ႔ေငြဆိုတာကို ထိုသူတို႔ ေမ့ေနၾကသည္။ ေငြမ်ားမ်ားရ၍  ႏိုင္ငံေရးသမားႏွင့္မတူဘဲ ဘူဇြာႏွင့္တူသည္။ ဒီလိုေငြခြဲေ၀မႈ ကြာဟလွ်င္ ေတာ္လွန္ေရးအုပ္စုအတြင္း အခ်င္းခ်င္း မနာလို၀န္တိုမႈ၊ အုပ္စုဖြဲ႔မႈ၊ ေတာ္လွန္ေရးစိတ္ ကင္းမဲ့မႈ၊  မညီၫြတ္မႈ ျဖစ္ႏိုင္၍ ရန္သူတို႔၏ ေသြးခဲြမႈလည္း လြယ္ကူမည္ျဖစ္၍ သတိျပဳသင့္သည္။

ႏိုင္ငံေရးေလာကတြင္ လူအမ်ဳိးမ်ဳိး၊ အေရာင္အေသြးအမ်ဳိးမ်ဳိး၊ ရည္႐ြယ္ခ်က္အမ်ဳိးမ်ဳိးရွိသည္။ ခရီး႐ွည္တခုတြင္ ႏိုင္ငံေရး ရဲေဘာ္ရဲဘက္တဦးႏွင့္အတူ ကၽြႏု္ပ္ခရီးသြားခဲ့ပါသည္။ ခရီးသြားရင္းႏွင့္ “ဘယ္လို ရည္႐ြယ္ခ်က္မ်ဳိးနဲ႔ ႏိုင္ငံေရးလုပ္ေနတာလဲလ္ို႔ သူ႔ကို ေမးၾကည့္ပါသည္။ ေနာင္တေခတ္ ဒီမိုကေရစီတိုက္ပြဲ၏ သမိုင္းစာမ်က္ႏွာတြင္ သူလည္းပါ၀င္လိုသည္ဟု ေျပာသည္။ ထိုသူမွာ ခရစ္ယာန္တဦးျဖစ္သည္။ ကၽြႏု္ပ္သည္ ဗုဒၶဘာသာ၀င္တဦးျဖစ္၍ ႏိုင္ငံေရးေဆာင္ရြက္လုပ္ကိုင္ ေနျခင္းသည္ အႀကီးမားဆံုး ကုသိုလ္ဒါနျပဳလုပ္ေနသည္ဟု ခံယူသည္။ ဗုဒၶ ယုန္မင္းဘ၀မွာ အလႉခံပုဏၰား (သိၾကားမင္း) အား မိမိကိုယ္ကို မီးပံုထဲ ခုန္ခ်ၿပီး အလႉဒါနျပဳခဲ့သည္။ ေမ်ာက္မင္း
ဘ၀တြင္လည္း ေမ်ာက္အေပါင္း လြတ္ေျမာက္ေရးအတြက္ ကိုယ္က်ဳိးစြန္႔ အနစ္နာခံခဲ့သည္ကို ဗုဒၶျဖစ္စဥ္နိပါတ္ေတာ္မွာ ပါရွိသည္။ ထို႔ေၾကာင့္ ႏိုင္ငံေရးသည္ အမ်ားက်ဳိးအတြက္ အသက္ႏွင့္ဘ၀ ရင္းရေသာလုပ္ရပ္ျဖစ္၍ ႀကီးက်ယ္သေသာ ဒါနကုသိုလ္ျပဳေနျခင္းႏွင့္ တူသည္။”

ႏိုင္ငံေရးသည္ လူမႈေရးဟုဆိုေသာ္လည္း ဘာသာေရးႏွင့္ ဆက္ႏြယ္မႈ ရွိေနပါသည္။  ထိုင္းႏိုင္ငံ
၀န္ႀကီးခ်ဳပ္သက္စင္ ရာထူးမက်မီ တႏွစ္ခန္႔အလို (၂၀၀၅) နယ္သာလန္ႏိုင္ငံတြင္ ကၽြႏု္ပ္ရွိေနစဥ္
၀န္ႀကီးခ်ဳပ္သက္စင္ထံ စာတေစာင္ ေရးသားခဲ့ပါသည္။ စာ၏လိုရင္းအခ်ဳပ္မွာ “၀န္ႀကီးခ်ဳပ္ ခင္ဗ်ား။ ေရွ႕ကုသိုလ္ကံေကာင္းမႈေၾကာင့္ ဒီကေန႔ ႂကြယ္၀ခ်မ္းသာ႐ံုမက ထိုင္းႏိုင္ငံအႀကီးအကဲလည္း ျဖစ္ရ ပါ၏။ ထိုင္းႏိုင္ငံသားတို႔သည္ ေန႔စဥ္ႏွင့္အမွ်ေကာင္းမႈကုသိုလ္ျပဳပါ၏။ ထိုေကာင္းမႈကုသိုလ္ေၾကာင့္ သူတို႔လည္း ခ်မ္းသာႂကြယ္၀ပါ၏။ ၀န္ႀကီးခ်ဳပ္အေနျဖင့္ ခ်မ္းသာႂကြယ္၀ေနၿပီးျဖစ္၍ ဒုကၡမ်ဳိးစံု  ႀကံဳေတြ႔ေနေသာ ျမန္မာႏိုင္ငံျပည္သူတို႔ဘက္ ရပ္သင့္ပါလွ်က္ႏွင့္ မရပ္ဘဲ ျမန္မာစစ္ဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီးမ်ား တို႔ႏွင့္ ပူးေပါင္းၿပီး ျမန္မာျပည္သူတို႔၏ ေခၽြးနည္းစာမ်ားကို စုပ္ယူလိုေနေသာ သင္သည္ ျမန္မာ ျပည္သူတို႔၏ ပို႔သေသာေမတၱာ စူးရွ၍ ပ်က္စီးျခင္းနဲ႔ႀကံဳေတြ႔မည္။” ယင္းစာကို အဂၤလိပ္ဘာသာသို႔ အဂၤလန္ေန ဗုိလ္ေအာင္ဒင္ (PDP) က ဘာသာျပန္ေပးသည္။

မေကာင္းမႈသည္ ဆိတ္ကြယ္ရာမရွိ။ တရားမွ်တမႈ မရွိေသာ မည္သည့္ပုဂၢိဳလ္မဆို ပ်က္စီးျခင္းႏွင့္ ရင္ဆိုင္ရမည္မွာ ေလာကနိယာမတရားျဖစ္သည္။ အာဏာရွင္ စနစ္ဆိုးေၾကာင့္ လူေတြဘ၀ ဟန္မိုနီ ပ်က္ရသည္။ “ေဆးလိပ္လည္းတို၊ ေနလည္းညိဳ ငါ့ကိုအိမ္ပို႔ၾကပါေတာ့” ဟု ဆရာႀကီးဦးတင္မိုးက ဆိုသည္။ ေတာ္လွန္ေရးတြင္ မိသားစုလြမ္းသူ၊ ရြာလြမ္းသူ၊ သားတကြဲ၊ မယားတကြဲ ျဖစ္သူ၊ အိမ္ေထာင္သစ္ဖန္တီးသူလည္း ရွိသည္။ ကၽြႏု္ပ္သည္ မိသားစုႏွင့္ ႏွစ္မ်ားစြာခြဲခြါရသျဖင့္ အိမ္ျပန္ရန္ အႀကိမ္မ်ားစြာစဥ္းစားပါ၏။ ဆံုးျဖတ္ခ်က္လည္းခ်ခဲ့ပါ၏။ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္လည္း မိသားစုႏွင့္ အခ်ိန္ၾကာျမင့္စြာ မေတြ႔ရ႐ုံမက ခ်စ္ေသာခင္ပြန္း ေနာက္ဆံုးခရီးအထိ လိုက္ပို႔ႏိုင္ျခင္းမရွိေၾကာင္း ကၽြႏု္ပ္မွာ မိသားစုႏွင့္ ျပန္လည္ဆံုေတြ႔ႏိုင္သည့္အခြင့္အေရးမ်ားစြာ ရွိေနသည္ကို စဥ္းစားရင္း ေျဖသာမိပါ၏။ မိမိ၏ဒုကၡႏွင့္ ႏႈိင္းယွဥ္လွ်င္ ျပည္သူတို႔၏ ဒုကၡက ႀကီးမားပါသည္။ ကၽြႏု္ပ္မွာ ျပည္သူ႔ လႊတ္ေတာ္ ကိုယ္စားလွယ္တဦးျဖစ္၍ မဲရယူခဲ့စဥ္က တရားမွ်တမႈ၊ လြပ္လပ္မႈ၊ ကိုယ့္ၾကမၼာ ကိုယ္ဖန္တီးခြင့္ရရန္ တိုက္ပြဲ၀င္သြားမည္ဟု ျပည္သူတို႔ကို ကတိအႀကိမ္ႀကိမ္ေပးခဲ့၍ လူမွာကတိ၊ မင္းမွာသစၥာ ဆိုသည့္အတိုင္း အိမ္ျပန္လွ်င္ ျပည္သူတို႔ကို သစၥာေဖာက္ၿပီး အာဏာရွွင္တို႔ကို အားေပးရာေရာက္မည္ ျဖစ္ေသာေၾကာင့္ အိမ္ျပန္ရန္ဆံုးျဖတ္ခ်က္မ်ားကို ႐ုတ္သိမ္းခဲ့ရပါသည္။ ေတာ္လွန္ေရးနယ္ေျမတြင္ ကၽြႏု္ပ္ကဲ့သို႔ ေတြ႔ႀကံဳခံစားေနရသူ အေျမာက္အမ်ား ရွိေနေပမည္။

ျမန္မာႏိုင္ငံတြင္ ႏိုင္ငံေရးယံုၾကည္ခ်က္ႏွင့္ ဒုကၡခံစားေနရသည္မဟုတ္ဘဲ အလုပ္အကိုင္ရွွားပါးျခင္း၊ စီးပြားေရးက်ပ္တည္းျခင္းတို႔ေၾကာင့္ ဘ၀ရွင္သန္ေရးအတြက္ ေထာင္ေပါင္းမ်ားစြာေသာလူငယ္မ်ား အိမ္နီးနားျခင္းႏိုင္ငံတြင္ ရရာအလုပ္ လုပ္ေနၾကသည္။ ထိုႏိုင္ငံအိမ္ရွင္တို႔၏ သားမယားျပဳျခင္း၊ ပုလိပ္ႏွင့္ လူဆိုးမ်ား အႏိုင္က်င့္ျခင္းတို႔ေၾကာင့္ မိန္းကေလးမ်ားစြာ ဘ၀ပ်က္ခဲ့ရသည္။ ႏိုင္ငံျခား ေရာက္သူတို႔မွာ မိဘေသ၊ ေဆြမ်ဳိးေသလည္း အိမ္မျပန္ႏိုင္ၾကေၾကာင္း။ အျပန္လြယ္သေလာက္ အလာခက္သည္။ ေငြကုန္ေၾကးက်မ်ားၿပီး အႏၱရာယ္လည္းမ်ားသည္။ ကား၀မ္းထဲတြင္ ပိတ္က်ပ္၍ မႊန္ၿပီးေသသူ၊ ကုန္ကားကို မသကၤာ၍ စူးႏွင့္ထိုးခံရသျဖင့္  ေသသူ အမ်ားအျပားရွွိသည္။ ျပည္တြင္း မွာလည္း ကုန္ေစ်းႏႈန္းႀကီးျမင့္မႈေၾကာင့္ အေနဆင္းရဲ၊ အစားဆင္းရဲ ဒုကၡႀကံဳေတြ႔ေနရသည္ကို ေန႔စဥ္ႏွင့္အမွ် ျပည္သူတို႔၏ ရင္ဖြင့္သံႏွင့္ အေမးအေျဖလုပ္ရာတြင္ သိရသည္။ ယင္းဒုကၡ အလံုးစုံ တို႔သည္ စစ္အစိုးရ၏ တရားမမွ်တမႈ၊ ေကာက္က်စ္စဥ္းလဲမႈ၊ ေလာဘ၊ ေမာဟႀကီးမႈေၾကာင့္ျဖစ္၍ ထိုသူတို႔ တေန႔၀ဋ္လည္ၿပီး ေသလွ်င္လည္း အပၸါယ္္ငရဲသို႔ လားရမည္။

ျမန္မာႏိုင္ငံသည္ ေရေျမသဘာ၀ ေကာင္းပါလွ်က္နဲ႔ စစ္အုပ္ခ်ဳပ္ေရးေၾကာင့္ ျပည္သူတို႔ ဆင္းရဲဒုကၡ ေရာက္ရပါ၏။ ထိုေၾကာင့္ စနစ္ဆိုးႏွင့္ အစိုးရဆိုးလက္မွ လြတ္ေျမာက္ရန္ ျပည္သူတို႔ အျပင္းအထန္ တိုက္ပြဲ၀င္ေနသည္။ ရန္သူသည္ တႏိုင္ငံတည္းသား ျဖစ္သျဖင့္ တဦးႏွင့္တဦး အတြင္းသိသူမ်ား ျဖစ္ၾက၍ ရန္သူတို႔ကိုျဖဳတ္ခ်ရာတြင္ ခက္ခဲေသာတိုက္ပြဲျဖစ္သည္။ ထို႔ေၾကာင့္ ေတာ္လွန္ေရးအဖြဲ႔မ်ား မွ ေၾကညာခ်က္ထုတ္၊ လက္ခုပ္တီး႐ံုႏွင့္ မလံုေလာက္ေၾကာင္း။ ျပည္သူတို႔ ခြန္အားတိုးေစၿပီး ရန္သူ အထိနာေစေသာ လက္ေတြ႔က်သည့္ တိုက္ပြဲအသြင္တခု ေဆာင္ရြက္သင့္သည္။ အာဏာရွင္တို႔သည္ ရက္စက္ ၾကမ္းၾကဳတ္၏။ ႀကီးႏိုင္ငယ္ညႇင္း၀ါဒ က်င့္သံုး၏။ အာဏာသည္ ေသနတ္ေျပာင္း၀မွ ဆင္းသက္၏။ ဒီမိုကေရစီတိုက္ပြဲသည္ ေသနတ္ေျပာင္း၀ႏွင့္ ရင္ေျမကတုတ္ လုပ္ရေသာ တိုက္ပြဲျဖစ္ ၍ သက္စြန္႔ဆံဖ်ား တိုက္ပြဲ၀င္ရပါသည္။ ထို႔ေၾကာင့္ တိုက္ပြဲ၀င္ (၈၈) မ်ဳိးဆက္ေက်ာင္းသားမ်ားႏွင့္  ျပည္သူ႔ေခါင္းေဆာင္မ်ား၊ ရဟန္းသံဃာေတာ္မ်ားတို႔အား သူရဲေကာင္းမ်ားဟု မွတ္တမ္းတင္ ဂုဏ္ျပဳအပ္ပါသည္။ အာဏရွွင္မ်ားတို႔သည္ သမိုင္းဆိုးႏွင့္ ဘ၀နိဂံုးခ်ဳပ္ေနၾကသည္ကို စစ္ဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီးမ်ား သင္ခန္းစာရယူသင့္သည္ဟု တင္ျပလိုက္ရပါသည္။

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: